• Stan prawny na: 2026-06-06
Umowa dożywocia może być sposobem przekazania mieszkania w zamian za dożywotnie utrzymanie i opiekę, ale dotyczy przeniesienia własności nieruchomości, a nie każdego prawa do lokalu.
Dwie córki mogą być nabywcami mieszkania i wspólnie zobowiązać się do opieki nad mamą, jednak zakres obowiązków warto dokładnie opisać w akcie notarialnym.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Umowa dożywocia polega na tym, że właściciel nieruchomości przenosi jej własność na inną osobę, a nabywca zobowiązuje się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie. W opisanej sytuacji mama mogłaby przenieść mieszkanie na dwie córki, jeżeli jest właścicielką nieruchomości albo lokalu stanowiącego odrębną własność.
Kluczowe jest ustalenie, jaki tytuł prawny przysługuje mamie. Jeżeli ma odrębną własność lokalu, umowa dożywocia jest dopuszczalna. Jeżeli ma jedynie spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, sprawa jest bardziej problematyczna, ponieważ przedmiotem klasycznej umowy dożywocia jest przeniesienie własności nieruchomości, a nie przeniesienie ograniczonego prawa rzeczowego. W praktyce warto wtedy najpierw ustalić w spółdzielni i u notariusza, czy możliwe jest ustanowienie odrębnej własności lokalu.
Jeżeli lokal ma księgę wieczystą jako lokal stanowiący odrębną własność, mama może przenieść własność mieszkania na obie córki, na przykład po 1/2 udziału. W zamian córki mogą przyjąć na siebie wspólny obowiązek utrzymania i opieki nad mamą.
Zobacz również: zmiana umowy darowizny na umowę dożywocia
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Tak. Po stronie nabywców nieruchomości mogą występować dwie osoby. Mama może przenieść własność mieszkania na obie córki, a córki mogą zobowiązać się do wykonywania świadczeń na rzecz mamy jako dożywotnika.
Najbezpieczniej nie ograniczać umowy do ogólnego stwierdzenia, że córki będą opiekować się mamą. W akcie notarialnym warto wskazać między innymi:
Opieka na zmianę jest dopuszczalna, ale harmonogram między córkami nie powinien pozbawiać mamy realnej pomocy. Dla mamy najważniejsze jest to, aby świadczenia były wykonywane terminowo i w sposób odpowiadający jej potrzebom, a nie tylko formalnemu podziałowi między córkami.
Zgodnie z art. 908 Kodeksu cywilnego, jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie, powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.
Oznacza to, że umowa dożywocia nie jest zwykłym przepisaniem mieszkania. Jest to odpłatna umowa wzajemna, w której świadczeniem nabywcy jest utrzymanie dożywotnika. Strony mogą ukształtować te obowiązki inaczej niż w modelu ustawowym, o ile treść umowy jest jasna i możliwa do wykonania.
W praktyce można przewidzieć na przykład służebność mieszkania, prawo korzystania z określonych pomieszczeń, comiesięczne świadczenie pieniężne, obowiązek dowożenia do lekarza, pokrywanie rachunków albo zapewnienie opieki w razie choroby. Im bardziej konkretna umowa, tym mniejsze ryzyko późniejszego sporu.
Umowa dożywocia przenosi własność nieruchomości, dlatego musi zostać zawarta w formie aktu notarialnego. Umowa sporządzona zwykłym pismem, nawet podpisana przez całą rodzinę, nie przeniesie własności mieszkania.
Przed wizytą u notariusza trzeba przygotować dokumenty dotyczące lokalu. Zwykle będą to między innymi numer księgi wieczystej, dokument potwierdzający nabycie mieszkania przez mamę, dane osobowe stron, zaświadczenia wymagane przy konkretnej nieruchomości oraz informacje potrzebne do wpisów w księdze wieczystej. Dokładną listę dokumentów powinien wskazać notariusz po zapoznaniu się z tytułem prawnym do mieszkania.
Prawo dożywocia może zostać ujawnione w księdze wieczystej. Jest to ważne zabezpieczenie dożywotnika, bo informuje osoby trzecie, że nieruchomość jest obciążona określonym prawem osobistym.
Umowy dożywocia nie odwołuje się tak jak darowizny. Po podpisaniu aktu notarialnego własność nieruchomości przechodzi na nabywców, a dożywotnik uzyskuje uprawnienia wynikające z umowy i z przepisów Kodeksu cywilnego.
Jeżeli między stronami powstanie taki konflikt, że nie można wymagać od nich dalszego bezpośredniego kontaktu, sąd może zamienić uprawnienia z umowy dożywocia na dożywotnią rentę. W wyjątkowych wypadkach sąd może rozwiązać umowę dożywocia. Jest to jednak środek szczególny, a nie zwykły sposób wycofania się z nieprzemyślanej decyzji.
Jeżeli nabywcy sprzedadzą nieruchomość obciążoną dożywociem, dożywotnik może w określonych sytuacjach żądać zamiany prawa dożywocia na rentę. Dlatego przed zawarciem umowy trzeba rozważyć nie tylko obecne relacje rodzinne, lecz także możliwe zmiany w przyszłości.
Umowa dożywocia jest umową odpłatną, a nie darowizną. Właśnie dlatego bywa wybierana wtedy, gdy rodzic chce zabezpieczyć opiekę na starość i jednocześnie uregulować sprawy majątkowe za życia.
Nie oznacza to jednak, że umowa zawsze wykluczy każdy spór o zachowek. Jeżeli w rzeczywistości strony nie zamierzały wykonywać obowiązków opieki, a umowa miała tylko pozornie zastąpić darowiznę, osoba pominięta może próbować kwestionować jej charakter. Znaczenie będą miały konkretne okoliczności: treść aktu, faktycznie wykonywana opieka, stan zdrowia mamy i zachowanie stron po podpisaniu umowy.
Koszty umowy dożywocia zależą przede wszystkim od wartości mieszkania. Notariusz pobiera wynagrodzenie według maksymalnych stawek taksy notarialnej, do których doliczany jest VAT. W praktyce dochodzą także opłaty sądowe za wpisy w księdze wieczystej oraz koszty wypisów aktu notarialnego.
Maksymalna taksa notarialna jest liczona według progów wartości przedmiotu czynności. Dla nieruchomości o większej wartości wynagrodzenie notariusza składa się z kwoty stałej i procentu od nadwyżki ponad dany próg. Są to stawki maksymalne, więc w wielu sprawach można zapytać notariusza o ostateczną wycenę przed podpisaniem aktu.
Nabywcy nieruchomości muszą też liczyć się z podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Przy umowie dożywocia PCC wynosi co do zasady 2% wartości rynkowej nieruchomości i jest pobierany przez notariusza przy akcie.
Umowa dożywocia jest traktowana jako odpłatne zbycie nieruchomości, ale w praktyce podatkowej i orzecznictwie przyjmuje się, że przy dożywociu nie da się określić przychodu według zasad właściwych dla zwykłej sprzedaży. Wynika to z charakteru świadczenia nabywcy, które polega na utrzymaniu dożywotnika i zależy od przyszłych, niepewnych okoliczności.
Dlatego po stronie mamy zasadniczo nie ustala się PIT tak jak przy sprzedaży mieszkania za cenę pieniężną. Mimo to przed zawarciem aktu warto zweryfikować sytuację podatkową, zwłaszcza gdy nieruchomość była niedawno nabyta, ma skomplikowaną historię albo była wykorzystywana w działalności gospodarczej.
Poniższe przykłady pokazują, jak umowa dożywocia działa w praktyce i dlaczego dokładny opis obowiązków ma duże znaczenie.
Mama jest właścicielką mieszkania stanowiącego odrębną własność. Przenosi lokal na dwie córki po 1/2 udziału. W akcie notarialnym wskazano, że mama ma prawo mieszkać w lokalu do końca życia, a córki naprzemiennie zapewniają jej zakupy, transport do lekarza i pomoc w chorobie. Dodatkowo córki zobowiązały się solidarnie pokrywać rachunki za media. Taka umowa jest możliwa, bo przedmiotem jest własność lokalu, a obowiązki zostały opisane konkretnie.
Mama ma spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a nie odrębną własność mieszkania. Córki chcą podpisać z nią umowę dożywocia, ale notariusz wskazuje, że najpierw trzeba wyjaśnić status lokalu w spółdzielni i możliwość ustanowienia odrębnej własności. Dopiero po uporządkowaniu tytułu prawnego można bezpiecznie rozważać klasyczną umowę dożywocia.
Jedna z córek po podpisaniu umowy przestaje pomagać mamie, a druga wykonuje większość obowiązków sama. Mama może domagać się wykonywania umowy zgodnie z aktem, a w razie trwałego konfliktu może rozważyć postępowanie sądowe o zamianę uprawnień z dożywocia na rentę. Oceniane będzie to, czy dalsze osobiste kontakty stron są realne i czy nabywczynie wykonują obowiązki wobec dożywotnika.
Tak, jeżeli mama jest właścicielką nieruchomości albo lokalu stanowiącego odrębną własność. Córki mogą nabyć mieszkanie w udziałach i wspólnie zobowiązać się do utrzymania mamy.
Klasyczna umowa dożywocia dotyczy przeniesienia własności nieruchomości. Przy spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu trzeba najpierw ustalić, czy możliwe jest ustanowienie odrębnej własności lokalu albo zastosowanie innej konstrukcji prawnej.
Tak, ale najlepiej opisać to w umowie. Warto wskazać zakres dyżurów, podział kosztów, sposób reagowania w chorobie oraz zasady zastępstwa, gdy jedna z córek nie może wykonywać opieki.
Tak. Bez aktu notarialnego nie dojdzie do skutecznego przeniesienia własności nieruchomości. Notariusz przygotowuje również wnioski do księgi wieczystej.
W razie poważnego konfliktu sąd może zamienić uprawnienia z dożywocia na dożywotnią rentę. Rozwiązanie całej umowy jest możliwe tylko wyjątkowo.
Nabywcy płacą zwykle PCC w wysokości 2% wartości rynkowej nieruchomości, pobierany przez notariusza. Po stronie dożywotnika zasadniczo nie ustala się PIT jak przy sprzedaży za cenę pieniężną, ale nietypowe sytuacje warto sprawdzić indywidualnie.
Umowa dożywocia może dobrze zabezpieczać starszego rodzica, ale tylko wtedy, gdy przedmiotem jest właściwy tytuł prawny do lokalu i gdy obowiązki nabywców są opisane precyzyjnie. Dwie córki mogą być stroną takiej umowy i mogą dzielić opiekę nad mamą, jednak powinny jasno ustalić zakres świadczeń, koszty, zasady zamieszkiwania i sposób reagowania na chorobę lub konflikt.
Przed podpisaniem aktu notarialnego warto sprawdzić księgę wieczystą, status mieszkania w spółdzielni, skutki podatkowe i wpływ umowy na relacje rodzinne. Dożywocie jest trudniejsze do odwrócenia niż darowizna, dlatego decyzja powinna być przemyślana.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350
3. Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
4. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej
5. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2014 r., sygn. akt II FPS 4/14
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Iryna Kowalczuk
Magister prawa, absolwentka Lwowskiego Państwowego Uniwersytetu Spraw Wewnętrznych Ukrainy, uzyskany tytuł: magister prawa ukraińskiego; ukończyła także Studium Podyplomowe prawa UE na Uniwersytecie Warszawskim. Doświadczenie nabyła w trakcie pracy w dwóch kancelariach adwokackich....
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Najważniejsze strony serwisu — porady, pisma, wycena i pomoc.