Jak sprzeciwić się przyłączeniu kolejnych posesji do wodociągu?

Definicja przyłącza wodociągowego

Art. 2 pkt 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (dalej: uzzwizdś) wskazuje, że przyłącze wodociągowe to odcinek przewodu łączącego sieć wodociągową z wewnętrzną instalacją wodociągową w nieruchomości odbiorcy usług wraz z zaworem za wodomierzem głównym. Zgodnie zatem z ustawą przyłącza stanowią własność odbiorcy usług. Warto jednak przytoczyć rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych, gdzie w § 3 pkt. 10 wskazano, że pod pojęciem instalacji wodociągowej prawnie rozumie się „układ przewodów wody zimnej w budynku wraz z armaturą i wyposażeniem, mający początek w miejscu połączenia przewodu z zaworem odcinającym tę instalację od wodomierza umieszczonego na przyłączu wodociągowym, a zakończenie w punktach czerpalnych wody zimnej”.

Spór o odcinek końcowy przyłącza wodno-kanalizacyjnego

A zatem przyłącze wodociągowe rozpoczyna się w budynku, do którego doprowadzona jest sieć wodno-kanalizacyjną. Inaczej jest zaś z odcinkiem końcowym przyłącza. Sporne jest od lat, a niestety wpływa na zakres obowiązków odbiorcy i przedsiębiorstwa. Mamy obecnie dwa poglądy:

1. przyłącze kończy się na sieci wodociągowej – oznacza to, że odbiorca usług „wychodzi” ze swoim przyłączem poza granice nieruchomości i realizuje odcinek aż do sieci;
2. przyłącze kończy się na granicy nieruchomości gruntowej.

Drugi pogląd zdecydowanie przeważa. Sąd Apelacyjny w Warszawie z wyroku z 10 czerwca 2015 r., VI ACa 1477/14, wskazał, że: „Brak jest podstaw ku temu, aby za przyłącze wodociągowe uważać również odcinek przewodu prowadzącego do głównej sieci wodociągowej położony poza granicą nieruchomości przyłączonej. Przyłącze wodociągowe to odcinek przewodu łączącego sieć wodociągową z wewnętrzną instalacją wodociągową w nieruchomości odbiorcy usług wraz z zaworem za wodomierzem głównym”. Także SN w wyroku z 13 września 2007 r. IIICZP 79/07 wskazał, że: „Wybudowany z własnych środków przez odbiorcę usług zbiorowego odprowadzania ścieków odcinek przewodu kanalizacyjnego łączący wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości tego odbiorcy z istniejącą siecią kanalizacyjną stanowi w części leżącej poza granicą jego nieruchomości gruntowej urządzenie kanalizacyjne, o jakim mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (j.t. Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.)”.

Podpięcie sąsiada do przyłącza poza granicami nieruchomości pierwotnie podpiętej

A zatem, zgodnie z dominującym orzecznictwem uznać należy, że wpięcie się w miejscu, które znajduje się już poza Pana nieruchomością, uznać należy za dopuszczalne. Ewentualnie, wobec Pańskich obaw co do obniżenia ciśnienia wody, może Pan wystąpić o stosowną ekspertyzę do przedsiębiorstwa wodociągowego, którą powinni wykonać, jeśli wykaże Pan interes prawny. Ewentualną odmowę powinni uzasadnić.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków - Dz.U. 2001 nr 72 poz. 747
2. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2015 r., VI ACa 1477/14
3. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia z 13 września 2007 r. IIICZP 79/07

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.